Łysienie plackowate należy do niebliznowaciejących postaci utraty włosów, mechanizm występowania nie jest jednoznacznie określony, jednakże większość przypadków występuje na tle autoimmunologicznym, gdzie organizm błędnie interpretuje własne komórki jako obce i zaczyna je zwalczać, w tych miejscach uszkodzone zostają mieszki włosowe i włosy zaczynają wypadać, tworząc charakterystyczne wzory. Problem dotyczy najczęściej osób młodych, gdyż blisko 50% pojawienia się łysienia plackowatego obserwowane jest przed ukończeniem 21 roku życia, rzadko kiedy łysienie plackowate ujawnia się u dzieci poniżej 3 roku zycia. Łysienie plackowate dotyczy często kobiet oraz mężczyzn, natomiast zauważono przewagę występowania łysienia u płci męskiej.

Intensywność procesu zapalnego warunkuje stopień uszkodzenia mieszka włosowego oraz czas leczenia. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej terapii trychologicznej, możliwe jest zahamowanie procesu zapalnego i odrost włosów. Sprawą niezwykle ważną jest zwrócenie pacjentowi uwagi na fakt, iż nie ma obecnie metody gwarantującej 100% wyleczenie łysienia plackowatego, gdyż najczęściej zmiany wracają po jakimś czasie, w odpowiedzi organizmu na jakiś bodziec.

Charakterystycznym stanem dla łysienia plackowatego jest zjawisko Renboka, polegające na odroście włosów w miejscu stymulacji, dlatego tak ważne jest podjecie działań w celu wygenerowania odrostu. Leczenie opera się na wycieczeniu stanu zapalnego po którym właściwą jest intensywna stymulacja odrostu, zarówno podczas zabiegów trychologicznych, jak i zabiegów z zakresy medycyny estetycznej

Łysienie plackowate często powiązane jest z innymi chorobami autoimmunologicznymi takimi jak: choroby tarczycy, toczeń rumieniowaty, bielactwo, reumatoidalne zapalenie stawów, atopowe zapalenia skóry.

Łysienie plackowate możemy podzielić na:

– miejscowe, gdzie zmiany są zlokalizowane w danym punkcie i mają wyraźną formę, oraz rozlane gdzie zmian jest więcej i zlewają się ze sobą.

-Pojedyncze, gdzie występuję jedna plamka, oraz wieloogniskowe gdzie tych zmian jest więcej, istnieje tez możliwość pełnego wyłysienia.

– wężykowate, gdzie zmiany tworzą charakterystyczny wzór i owalne, kiedy zmiany są owalnych kształtów.

Łysienie plackowate charakteryzuje się nagłym wypadaniem włosów na skórze owłosionej, nie tylko na „głowie” ale również na brwiach, pachach czy zaroście. Podczas badania trichoskopem można dostrzec prawidłowy stan pustych mieszków włosowych, a na obrzeżach charakterystyczne dla wypadania włosów na tle autoimmunologicznym włosy wykrzyknikowe. Podczas badania można też określić czy dana zmiana w danym momencie będzie się jeszcze powiększała, jeśli tak się dzieje to włosy na obrzeżu wypadają bardzo łatwo.

Leczenie zaczyna się często od próby zdiagnozowania mechanizmu, który wyzwala reakcję organizmu powodującej wypadanie włosów w łysieniu plackowatym, często jest to nadmierny stres czy trauma, ważne jest aby w takich przypadkach możliwie skutecznie unikać tych bodźców lub zasięgnięcia pomocy psychiatry w celu ich wytłumienia. W leczeniu stosuje się w pierwszej kolejności leczenie objawowe, które skupia się na możliwie szybkim generowaniu odrostu i przewróceniu skórze prawidłowego funkcjonowania. Do tych celów używane są różnego typu koktajle stosowane w mezoterapii igłowej, czy preparaty do stosowania domowego mające na celu pobudzenie mieszków włosowych do produkcji włosa. Niestety to proces długotrwały i trzeba mu poświęcić trochę czasu, a włosy (szczególnie na zaroście) mogą odrastać w innym kolorze, ale przy współpracy pacjenta z trychologiem, można wygenerować satysfakcjonujący odrost, w możliwie krótkim czasie.

Zapraszamy do naszych gabinetów gdzie trycholog w Katowicach, pomoże dobrać odpowiednią terapię do konkretnego problemu.

Piśmiennictwo:

Wiesława Sudnik Rola selektyn E, L i P w patomechanizmie łysienia plackowatego